Schaatslegende Reinier Paping heeft ‘eigen’ trein
- Publicatiedatum
- Geplaatst 05-07-2022
Een eigen postzegel en standbeeld heeft schaatslegende Reinier Paping al en sinds deze week kan daar ook een ‘eigen’ trein aan worden toegevoegd. De ‘Reinier Paping’ trein is dinsdag 5 juli op station Zwolle officieel ‘gedoopt’ door Monique en Karin, de twee dochters van Reinier. Ook schaatser Erben Wennemars, die jarenlang over de vloer kwam bij de familie Paping, was aanwezig bij dit bijzondere postuum eerbetoon.
Naamloze trein
Tot voor kort reed een van de 15 treinen van de Vechtdallijnen van Zwolle naar Emmen nog naamloos rond. Vanwege het overlijden van Reinier Paping eind vorig jaar, kwam Stentor-lezer (en oud-stadsdichter) Jannes Kuik uit Ommen op het idee om de trein te vernoemen naar Paping. Arriva is aan de slag gegaan en in overleg met de nabestaanden is dit prachtige eerbetoon werkelijkheid geworden.
Met fietsen ben je net zo snel
Dochter Monique: “We vinden het een prachtig gebaar. Wat zal hij trots zijn geweest als hij hier nog bij had kunnen zijn. Onze vader fietste heel veel. Door Dalfsen, Ommen, Hoonhorst; hij was soms uren weg. Het Vechtdalgebied past hem als een jas. Zelf nam hij nauwelijks de trein, want zo zei hij altijd ‘een trein stopt overal en met fietsen ben je gewoon net zo snel’. Ik denk dat hij onderweg nu wel had geglunderd wanneer hij bij een spoorwegovergang zijn eigen trein voorbij had zien rijden. Onze vader was eigenlijk een heel bescheiden man, zo zijn we ook opgevoed. Eigenlijk was het een beetje een stiekeme glunderaar”, vertelt Monique.
Huisvriend en oud-schaatser Erben Wennemars: “Het is gewoon jullie vader die de allerzwaarste schaatstocht ooit heeft gewonnen. Zijn naam wordt alleen maar groter. Wij hebben de eer gehad om hem te mogen kennen. Als iemand het verdient om met een naam op de trein te staan, is hij het wel. Hij is echt een kind van het Vechtdal met zijn sportwinkel in Zwolle en een standbeeld in Ommen. Hij fietste heel graag in het Vechtdal. Dat vond hij mooi. De Vechtdallijnen gaan door ‘zijn land’. Echt, Reinier is een van de grootste sport-iconen uit de Nederlandse geschiedenis. Over 100 jaar heeft iedereen het nog over hem en de barre tocht in 1963. Zou hij trots zijn? Echt 100 procent!“
Namenwedstrijd
In 2012 werden alle treinen van de Vechtdallijnen voorzien van een naam. Er werd zelfs een speciale namenwedstrijd voor georganiseerd. Ook toen kwam ‘Reinier Paping’ al voorbij als naamsuggestie. Uiteindelijk viel de naam net buiten de boot qua hoeveelheid stemmen. Echter vooraf was al wel toestemming gevraagd aan Reinier of hij wel met zijn naam op een trein wilde. Destijds gaf hij al aan hier geen bezwaar tegen te hebben en zette dan ook zijn handtekening ter goedkeuring. De dochters van Reinier kregen bij de onthulling maandag de officiële toestemmingsverklaring in een lijstje cadeau.
Tocht der tochten
Reinier groeide op in Dedemsvaart. Op 18 januari 1963 deed hij op 31-jarige leeftijd mee aan de Elfstedentocht. Bij de start was het 18 graden onder nul, er lag een dik pak sneeuw en in de loop van de dag stak er ook nog een krachtige noordoosterwind op. Paping legde meer dan de helft van de tocht alleen af. Hij finishte na 10 uur en 59 minuten. De nummer twee, Jan Uitham, volgde pas 22 minuten later.
Na zijn schaatscarrière begon Paping een sportwinkel in Zwolle. Op 18 januari 2003, veertig jaar na de Tocht der Tochten, ontving Paping in Koudum tijdens een reünie van deelnemers aan de historische Elfstedentocht een lintje en werd hij bevorderd tot lid in de Orde van Oranje-Nassau. Om de vijftigste verjaardag van de Elfstedentocht te gedenken, verscheen op 2 januari 2013 een speciale postzegel met de beeltenis van Reinier Paping. In Ommen staat bij de Vecht een monument dat herinnert aan zijn Elfstedentochtoverwinning. Op 20 december vorig jaar overleed Paping na een kort ziekbed op 90-jarige leeftijd.
